نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی مقطع دکتری رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده حقوق الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استاد رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده حقوق الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)

3 دانشیار رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده حقوق الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

عرف صحیح و مورد تأیید شارع یکى از ادله و ابزارهاى استنباط حکم شرعى و در مواردى مهمترین و بعضا تنها سند براى پاسخ به نیازهای روز جامعه، در عرصه اجتهاد می باشد.
شارع در امور غیر عبادی مسلک عرف را تأیید کرده، و چون أمارات عقلایى نیاز به جعل حجیت از سوى شارع ندارند، همین که عقلانى باشند براى حجیت کافیست. زیرا مخاطب احکام شرع، مردم کوچه و بازار هستند و دستورات دین برای بهتر زندگی کردن آنان وضع شده است.
واگذاری تشخیص موضوعات به عرف تخصصی در بسیاری از جاها کارگشا و موجب یکسان سازی در بناء عقلا می شود.
عرف مورد نظر، عرف دقیق و دور از تسامح است، که با دقت به تطبیق و تشخیص می پردازد. در این صورت است که منع شرعی بر سر راهش نیست.
عرف با این ویژگی، که محصول فطرت عقلا و به عنوان یک قضیه کلی حجت می باشد، را نمی توان گفت در زمان حضور معصومین(ع)حجت است و در عصر غیبت حجت نیست. بر این مبنا عرف یکی از ادله ابزاری است که به کمک آن می توان به استنباط حکم شرعی پرداخت.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The role of custom in the immortality of Islam

نویسندگان [English]

  • Mohammad hosein Roohi yazdi 1
  • mohamad reza ayati 2
  • Asghar Arabian 3

1 PhD student in Islamic Law, Faculty of Law, Theology and Political Science, Science and Research Unit, Islamic Azad University, Tehran, Iran.

2 Professor, University of Law, Theology and Political Science, Islamic Azad University of Science and Research, Tehran.

3 Faculty of Theology and Philosophy, Tehran Azad University, Science and Research Branch

چکیده [English]

The correct and approved custom of the Shariah is one of the evidences and tools for deriving the Shariah ruling, and in some cases, it is the most important and sometimes the only document to respond to the daily needs of the society in the field of ijtihad.
In non-worship matters, the Shariah has approved the custom of custom, and since rational states do not need to forge authority from the Shariah, it is enough for them to be rational. Because the audience of Sharia rules are the people of the street and the market, and the orders of religion have been established for them to live better.
Relegating the diagnosis of issues to specialized customs is ineffective in many places and causes uniformity in the construction of logic.
The custom in question is a custom that is accurate and far from tolerance, which is carefully adapted and recognized. In this case, there is no Sharia prohibition in its way.
A custom with this characteristic, which is a product of rational nature and as a general theorem of proof, cannot be said to be proof in the time of the presence of the infallibles (pbuh) and not proof in the age of absence. On this basis, custom is one of the evidences of a tool that can be used to deduce a Sharia ruling.

کلیدواژه‌ها [English]

  • custom
  • habit
  • building of the wise
  • way of the wise
  • practical custom
  • legal custom