دانشگاه سمنان مطالعات فقه و حقوق اسلامی 2008-7012 18 42 2026 03 21 The Jurists Approach to Concomitant of Limited Punishment and Forbidden Rules in the Criminalization of Wine رویکرد فقیهان به ملازمه میان حد وحرمت در جرم انگاری مصرف مسکرات 1 22 10658 10.22075/feqh.2024.32709.3789 FA بشری عبدخدایی استادیار فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران (نویسنده مسئول) عباسعلی سلطانی دانشیار فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2023 12 19 There is disagreement among jurists about concomitant of limited Punishment and Forbidden Rules. This effects on criminalization of wine. Some have proven this connection. So, all intoxicants have been criminalized as crimes with limited Punishment. Others do not accept this view. - Which can be considered the view of most of the contemporaries - there is no connection between limited Punishment and Forbidden Rules. This article studies on two points of view. From the results of the second view, Legal principles such as interpretation are in favor of the accused. Hudud topics are one of the most important chapters of penal jurisprudence, which Islamic law pays special attention to, because these topics are related to the most basic crimes that have the most negative effects on the health of the individual and the society. Considering jurisprudence rules such as Dara's ruleit seems that a review is necessary in this debate. رابطۀ میان حدّ و حرمت در احکام جزایی اسلام به ویژه در جرم شرب مسکر، موجب اختلاف نظر میان فقیهان امامیه شده است. گروهی از فقها میان حدّ و حرمت قائل به ملازمه­اند. به نظر ایشان شارع برای مسکر مجازات حدّی قائل است و مصرف  هر مسکری هرچند غیر خمر باشد گرچه موجب مستی نگردد به علّت این­که عنوان حرمت دارد موجب ثبوت  حدّ است. اما از منظر دیگر فقیهان - که می­توان آن را دیدگاه گروهی از معاصران دانست - ملازمه ای میان حدّ و حرمت وجود ندارد؛ در نتیجه، مصرف هر مورد مسکرات که حرام باشد لزوماً منجرّ به ثبوت حدّ نخواهد شد بلکه در برخی موارد، عروض مستی در ثبوت حدّ مورد نظر است. این پژوهش باروش تحلیلی - توصیفی ضمن بیان ادله دو نظریه فوق، نظر مقرون به صواب را مطرح و از آن دفاع می کند. آثار دیدگاه عدم ملازمه در ثابت نبودن حدّ برای طیف گسترده ای از مسکرات، توجه به ملاک سکرآوری و مستی و همراهی با قاعده درأ و برخی اصول حقوقی مانند تفسیر به نفع متّهم است. https://feqh.semnan.ac.ir/article_10658_5207e1a9bd32c4e72523b05139b5e9a3.pdf